دل نوشت زندگی زیباست

درجایی ایستاده ام که دیگرنمی توانم راه راازبیراهه تشخیص دهم

گامی به اشتباه برداشتن مقصدرایک قدم یابیشتردورمی کند

ازتویاری می خواهم مادر

بخاطرمن نه

بلکه بخاطرشبهایی که به یادت گریستم

بخاطرقاصدک هایی که باهزاران امیدبه سوی توفرستادم وجوابی نشنیدم

بخاطرقطره های اشکی که این نوشته ام راهم خیس کرد

قدمی پیش نه

وراه رابه من بنما

ویاباپرده ای سیاه روزنه امیدم رابرای همیشه بپوشان